بایگانی دسته: دینی و مذهبی

14767165371270-irannaz-com.jpg

اتفاقاتی که بعد از عاشورا افتاد

[ad_1]

در این بخش می پردازیم به اتفاقاتی که بعد از عاشورا افتاده است.وقایعی که بعد از شهادت امام حسین ـ علیه‌السلام ـ از کربلا تا مدینه برای اهل‌بیت ـ علیهم‌السلام ـ اتفاق افتاد خیلی بیشتر از آنست که بتوان آنها را در پاسخ یک سؤال و بطور مختصر بیان نمود. همچنین بیشتر وقایع را ثبت نکرده‌اند و یا اگر ثبت شده

 

به تاریخ دقیق آن اشاره نشده و به طور مطلق به محل وقوع آن اشاره رفته. حال در پاسخ این پرسشگر عزیز بطور خلاصه و فهرست‌وار به وقایع مهم که بعد از شهادت امام حسین ـ علیه‌السلام ـ که گویا منظور سؤال‌کننده که گفته بعد از واقعه عاشورا، همان شهادت امام حسین ـ علیه‌السلام ـ باشد.

 

اشاره می‌شود. سال ۶۱ هـ ق عصر روز دهم محرم لشکر یزید بعد از اینکه امام حسین ـ علیه‌السلام ـ را به شهادت رساند به دستور فرماندهان خود دست به غارت و آتش زدن خیمه‌ها و آزار و اذیت خاندان نبوت زدند، آن نامردمان به سوی خیمه‌های حرم امام حسین ـ علیه‌السلام ـ روی آوردند و اثاث و البسه و شتران را به یغما بردند

 

اتفاقاتی که بعد از عاشورا افتاد

 

و گاه بانویی از آن اهل‌بیت پاک با آن بی‌شرمان بر سر جامه‌ای در کشمکش بود و عاقبت آن لئیمان جامه را از او می‌ربودند. دختران رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ و حریم او از خیمه‌ها بیرون آمده و می‌گریستند و در فراق حامیان و عزیزان خود شیون و زاری می‌نمودند. بعد از این اهل‌بیت را با سر و پای برهنه و لباس به یغما رفته به اسیری گرفتند

 

و آن بزرگواران به سپاه دشمن می‌گفتند که ما را بر کشته حسین ـ علیه‌السلام ـ بگذرانید. چون اهل‌بیت ـ علیهم‌السلام ـ نگاهشان به کشته‌ها افتاد فریاد کشیدند و بر صورت خود زدند. بعد از این قضایا عمر سعد ملعون در میان یارانش جار کشید: چه کسی است که اسب بر پشت و سینه حسین ـ علیه‌السلام ـ بتازد!

 

ده کس داوطلب شدند و تن حسین ـ علیه‌السلام ـ را با سمّ اسبان لگدکوب کردند. و همان عصر عاشورا بود که عمر سعد سر مبارک امام حسین را با خولی بن یزید اصبحی و حمید بن مسلم ازدی نزد عبیداله بن زیاد به کوفه فرستاد و سرهای یاران و خاندان او را جمع کرده و هفتاد دو سر بود

 

اتفاقاتی که بعد از عاشورا افتاد

 

و به همراهی شمر بن ذی‌الجوشن و قیس بن اشعث به کوفه فرستاد. سپس کشته‌های خودشان را پیدا کرده دفن نمودند ولی جنازه بی سر و زیر پای اسبان لگدکوب شده امام حسین ـ علیه‌السلام ـ و یارانش تا روز دوازدهم محرم عریان در بیابان کربلا بود تا اینکه توسط قبیله بنی‌اسد و به راهنمائی امام سجاد ـ علیه‌السلام ـ دفن شدند.

 

شب یازدهم محرم را گویا اسرای اهل‌بیت در یک خیمه نیم‌سوخته سپری نمودند در این رابطه در مقاتل چیزی از احوال اهل‌بیت ـ علیهم‌السلام ـ نقل نشده ولی می‌توان تصور کرد که چه شب سختی را بعد از یک روز پر سوز و از دست دادن عزیزان و غارت اموال و اسارت و سوختن خیمه‌ها و اهانت‌ها و… داشته‌اند. عمر سعد ملعون در روز ۱۱ محرم دستور کوچ از کربلا به سوی کوفه را می‌دهد

 

و زنان و حرم امام حسین ـ علیه‌السلام ـ را بر شتران بی‌جهاز سوار کرده و این ودایع نبوت را چون اسیران کفّار در سخت‌ترین مصائب و هُموم کوچ می‌دهند. در هنگام حرکت از کربلا عمر سعد دستور داد که اسرا را از قتلگاه عبور دهند. قیس بن قرّه گوید: هرگز فراموش نمی‌کنم لحظه‌ای را که زینب دختر فاطمه ـ سلام‌الله علیها ـ را بر کشته بر خاک افتاده برادرش حسین عبور دادند که از سوز دل می‌نالید…

[ad_2]

147671653182645-irannaz-com.jpg

نکاتی درباره ی پنج تن آل عبا

[ad_1]

در این بخش مذهبی برای شما نکاتی درباره ی پنج تن آل عبا قرار داده ایم.نظر به اینکه همگی آنها به مناسبتی زیر یک کسا (که به عبا ترجمه شده) رفتند، به «پنج تن آل عبا» شهرت یافته اند. حدیثی که این واقعه را بیان می کند به «حدیث کسا» شهرت دارد و از احادیث معتبر است. این حدیث در منابع متعدد شیعه و سنی آمده است.

 

به یکی از متن های آن بنگرید: الإمام الرضا علیه السلام عَن آبائِهِ علیهم السلام عَن عَلِیِّ بنِ الحُسَینِ علیه السلام، عَن امِّ سَلَمَهَ قالَت: نَزَلَت هذِهِ الآیَهُ فی بَیتی وفی یَومی، کانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله علیه وآله عِندی فَدَعا عَلِیًّا وفاطِمَهَ والحَسَنَ والحُسَینَ، وجاءَ جَبرَئیلُ فَمَدَّ عَلَیهِم کِساءً فَدَکِیًّا ثُمَّ قالَ:

 

نکاتی درباره ی پنج تن آل عبا

 

اللّهُمَّ هؤُلاءِ أهلُ بَیتی، اللّهُمَّ أذهِب عَنهُمُ الرِّجسَ وطَهِّرهُم تَطهیرًا. قالَ جَبرَئیلُ: وأنَا مِنکُم یا مُحَمَّدُ؟ فَقالَ النَّبِیُّ صلى الله علیه وآله: وأنتَ مِنّا یا جَبرَئیلُ. قالَت امُّ سَلَمَهَ: فَقُلتُ: یا رَسولَ اللّهِ، وأنَا مِن أهلِ بَیتِکَ، وجِئتُ لِأَدخُلَ مَعَهُم، فَقالَ: کونی مَکانَکِ یا امَّ سَلَمَهَ، إنَّکِ إلى خَیرٍ، أنتِ مِن أزواجِ نَبِیِّ اللّهِ.

 

فَقالَ جَبرَئیلُ: اقرَأْ یا مُحَمَّدُ: «إنَّما یُریدُ اللّهُ لِیُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجسَ أهلَ البَیتِ ویُطَهِّرَکُم تَطهیرًا» فِی النَّبِیِّ وعَلِیٍّ وفاطِمَهَ والحَسَنِ والحُسَینِ علیهم السلام. (أمالی الطوسیّ، ص ۳۶۸، ح ۷۸۳) امام رضا علیه السلام: به نقل از پدرانش به نقل از امام سجّاد به نقل از امّ سلمه: این آیه در خانه من و در روزى که پیامبر در خانه من بود نازل شد.

 

نکاتی درباره ی پنج تن آل عبا

 

پیامبر صلى الله علیه وآله نزد من بود که على، فاطمه، حسن و حسین را فرا خواند. جبرئیل هم آمد و پیامبر عباى فدکى را بر آنها گستراند و سپس فرمود: پروردگارا! اینان اهل بیت من هستند، خدایا! هرگونه پلیدى را از آنها دور کن و کاملًا پاکشان گردان. جبرئیل گفت: اى محمّد! آیا من هم از شمایم؟ پیامبر فرمود:

 

تو نیز از مایى اى جبرئیل. امّ سلمه: عرض کردم: یا رسول اللّه! من هم از اهل بیت تو هستم و پیش رفتم تا در کنار آنها باشم. پیامبر فرمود: در جاى خود باش اى امّ سلمه، تو به سوى خیر هستى، تو از همسران پیامبر خدایى. جبرئیل گفت: اى محمّد بخوان: «إنّما یریدُ اللّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمْ الرِّجْسَ أهْلَ البیتِ ویُطَهِّرَکُم تَطْهیراً»، که در حقّ پیامبر، على، فاطمه، حسن و حسین علیهم السلام است.

[ad_2]

147653198053988-irannaz-com.jpg

حق الناس و احادیثی درباره ی آن

[ad_1]

یک سری احادیف درباره ی حق الناس نیز وجود دارد.لایَحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ یَتَصرَّفَ فی مالِ غیرهِ اِلاّ بِاِذنِه. کسی حق ندارد در مال دیگری بدون اجازه او دخل و تصرف نماید. (بحار، ج ۵۳، ص ۱۸۳) ۲ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»: أعظمُ الخطایا اِقتِطاعُ مالِ امرِیءٍ مُسلِمٍ بِغَیر حَقٍّ. عظیم‌ترین گناهان، خوردنِ به ناحق و تجاوز به مال یک مسلمان است.

 

(تحف‌العقول، ص ۲۱۷) ۳ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»: لَیسَ بِوَلِیٍّ لی مَن أَکَلَ مالَ مؤمنٍ حَراماً. هر کس مال مؤمنی را به ناحق بخورد پیرو من نیست. (وسائل، ج ۱۲، ص ۵۳) ۴ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»: ما عُبِدَ اللهُ بِشیءٍ اَفضلَ مِن اداءِ حَقِّ المُؤمِنِ. هیچ عبادتی بالاتر از ادای حق مؤمن نیست.

 

(بحار، ج ۷۴، ص ۲۴۲) ۵ـ «مولی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)»: جَعَلَ اللهُ سُبحانَهُ حُقوقَ عِبادِهِ مُقَدَّمَهً لِحُقوقِهِ. خداوند سبحان حقوق بندگانش را مقدمه رسیدن به حقوق خود قرار داده است. (فهرست غرر، ص ۷۷) ۶ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»: لَو أَنَّ الناسَ أَدُّوا حُقوقَ اَموالِهِم لَکانوُا عایِشینَ بَخَیر.

 

حق الناس و احادیثی درباره ی آن

 

مردم اگر حقوق و واجبات مالی خود را ادا می‌کردند مسلّماً همه از یک زندگی مطلوب و رضایتبخشی برخوردار می‌شدند. (وسائل، ج ۶، ص ۲) ۷ـ «امام محمدباقر(علیه‌السلام)»: اوَّلُ قطرهٍ مِنَ الشَّهیدِ کفّارَهٌ لِذُنوبِهِ اِلاّ الدَّین فَاِنَّ کفّارَتَه قَضاءُه. اوّلین قطره خون شهید کفاره گناهان او است مگر قرض و بدهکاری او که کفاره‌اش ادا کردن آن است

 

(بدهی و حق‌الناس شهید را وارثان باید ادا کنند). (وسائل، ج ۱۳، ص ۸۵) ۸ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»: وصاحِبُهُم مُحتَبِسٌ علی بابِ الجَنّهِ بِثَلاثهِ دَراهِمٍ لفلانِ الیَهودی، وَ کانَ شَهیداً! یکی از افراد (فلان قبیله) که شهید شده به خاطر سه درهم که به فلان یهودی بدهکار بوده بر دَرِ بهشت زندانی گشته و به وی اجازه ورود می‌دهند!

 

(احتجاج طبرسی، ج ۱، ص ۳۳۳) ۹ـ «مولی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)»: الحَجَرُ الغَصبُ فی ‌الدّارِ رَهنٌ عَلی خَرابِها! وجود یک آجر غصبی در بنای یک خانه، رهن بر ویرانی آن خانه خواهد بود! (نهج‌البلاغه، کلمه ۲۳۲) hr210ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»: أَعطِ الأَجیرَ اَجرَهُ قَبلَ أَن یَجِفَّ عَرقُهُ.

 

حق الناس و احادیثی درباره ی آن

 

مزد کارگر را پیش از آنکه عرق بدنش خشک شود به او بپرداز. (شهاب‌الاخبار، ص ۳۲۷) ۱۱ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»: مَن ظَلم اَجیراً أَجرَهُ احبَطَ اللهُ عَمَلهُ وَ حرَّمَ عَلیهِ ریحَ الجَنَّهِ. کسی که به اجیر و کارگر خود ستم کند و حق او را نپردازد خداوند اعمال نیکش را به کلی تباه و بوی بهشت را بر وی حرام خواهد نمود.(ثواب‌الاعمال، ص ۶۴۵) ۱۲ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

 

مَن اَکَلَ مِن مالِ اَخیهِ ظُلماً وَ لَم یَرُدَّهُ اِلَیهِ اَکَلَ جَذوَهً مِنَ النّارِ یَومَ‌الِقیامَهِ. کسی که از مال برادر دینی خود به ناحق بخورد و آن را به صاحبش برنگرداند خوراک او در روز قیامت شعله‌های آتش خواهد بود. (وسائل، ج ۱۱، ص ۶۴۲) ۱۳ـ «مولی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)»: لایُعابُ المَرءُ بِتأخیرِحَقِّهِ اِنّما یُعابُ مَن اَخَذَ ما لَیسَ لَهُ. کسی که گرفتن حق و طلب خود را به تأخیر بیندازد مورد سرزنش واقع نمی‌شود، سرزنش متوجه آن کسی است

 

که چیزی که مال او نیست بدان تعّدی و تجاوز نماید. (نهج‌البلاغه، کلمه ۱۵۷) ۱۴ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»: مَن أَخَذ أَرضاً بِغیرِ حَقٍّ کُلِّفَ أَنْ یَحمِلَ تُرابَها اِلی المَحشَرِ! هر کس به ناحق زمینی را تصرف کند (فردا) وادار می‌شود که خاک آن را تا محشر قیامت بر دوش خود بار نماید! (تهذیب، ج ۷، ص ۱۳۱ ۱۵ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»: لایُصلِحُ شِراءُ السَّرِقَهِ و الخِیانَهِ اذا عُرِفَت. کسی که مال سرقت و غصبی را شناخت دیگر حق خرید آن را ندارد. (تهذیب، ج ۷، ص ۱۳۱)

[ad_2]

147653197689669-irannaz-com.jpg

در روز عاشورا تکلیف اسب امام حسین (ع) چه شد؟

[ad_1]

برای شیعیان سوال است که در روز عاشورا چه بلایی سر اسب امام حسین (ع) آمد؟همان گونه که می دانیم انس و الفت یکی از غرایزی است که در نهاد حیوانات وجود داشته و شکل تکامل یافته آن نیز در سرشت آدمی نهاده شده است . این غریزه آن وقت نمود بیشتری پیدا می کند

 

که حیوانی مورد لطف و مهربانی انسانی قرار گیرد. نمونه های عینی آن هم کاملا” قابل مشاهده است . هر چه ارتباط عاطفی و حسی بین انسان و حیوان بیشتر باشد، بر میزان انس و الفت حیوان افزوده خواهد شد. در گذشته های نه چندان دور حیوانات حضور بیشتر و موئثرتری در زندگی انسان داشتند

 

و همین امر ارتباط و انس بیشتری را به وجود می آورد. مثلا” اسبی که همه روزه همراه صاحبش بود و از مهر و محبت او بهره مند می شد، به سادگی نمی توانست از صاحبش جدا شود و او را تنها بگذارد. همین ارتباط و انس و الفت و محبت در اسب مخصوص امام حسین (علیه السلام ) (ذوالجناح )

 

در روز عاشورا تکلیف اسب امام حسین (ع) چه شد؟

 

وجود داشت .بعضی گفته اند آن حیوان در کنار خیمه ها آن قدر سر خود را بر زمین کوبید تا جان سپرد. (بحارالانوار, ج ۴۵, ص ۶۰). برخی دیگر گفته اند بعد از آن واقعه آن حیوان ناپدید شد و دیگر کسی او را ندید. (تاریخ زندگانی امام حسین (علیه السلام ), ج ۲, ص ۱۶۳).

 

هنگامی که دشمن از او دور شد و ذوالجناح اطمینان حاصل کرد که او را رها کرده‌اند، بر سر بالین حسین بن علی و به دور جسد بی‌حال او می‌چرخید و او را بو می‌کرد و می‌بوسید.

 

سپس پیشانی خود را به خون بدن حسین بن علی آغشته کرد در حالیکه دست‌های خود را بر زمین می‌کوبید و شیهه سر می‌داد به سوی خیمه‌گاه رفت، هنگامی که به خیمه گاه رسید آواز بلند می‌کشید

 

در روز عاشورا تکلیف اسب امام حسین (ع) چه شد؟

 

و سر خود را به زمین می‌کوبید، وقتی که اهل بیت حسین بن علی ذوالجناح را به آن حال دیدند از خیمه‌ها بیرون آمده و گریه‌کنان دور ذوالجناح گرد آمده و دست بر سر و صورت و پای او می‌کشیدند، ام کلثوم دو دست خود را بر بالای سر خویش گذاشت و فریاد می‌زد:

 

وامحمداه واجداه وانبیاه. در مجموع سه فرضیه در مورد سرنوشت ذوالجناح وجود دارد: گروهی بر این باروند که ذوالجناح پس از رساندن خبر کشته شدن حسین بن علی به خاندان او آنقدر سر خود را به زمین کوبید تا اینکه مقابل خیمه‌گاه نقش بر زمین

 

گشت و مرد. برخی نیز می‌گویند پیش از کشته شدن حسین بن علی کشته شد و او زمانی را پیاده با لشکر عبیدالله بن زیاد جنگید تا کشته‌شد. برخی دیگر می‌گویند او از خیمه‌گاه با سرعت به سوی شط فرات شتافت و خود را در وسط آن غرق نمود.

[ad_2]

147644811029241-irannaz-com.jpg

اتفاقات عاشورای سال ۶۱ هجری

[ad_1]

برای خیلی از افراد سوال است که سال ۶۱ هجری اتفاقی افتاده است.دشمن که از نبرد سراسرى و تهاجمى، نتیجه اى نگرفته بود، به تدریج به سوى نبرد انفرادى روى آورد. زیرا اگر چه سپاه عمر بن سعد جملگى براى نبرد با امام حسین علیه السلام آمده بودند،

 

ولى در میان آنان مردان زیادى بودند که جنگ با فرزند زاده رسول خدا صلى الله علیه و آله را روا نداشته و به اکراه و اجبار در سپاه عمر بن سعد قرار گرفته بودند. بدین جهت در کار نبرد عمومى و هجوم سراسرى تعلل ورزیده و عمر بن سعد را در رسیدن به مقاصد پلیدش ناکام گذاشته بودند.

 

گفتنى است که روى کرد به نبرد انفرادى، براى سپاه کم تعداد امام حسین علیه السلام نیز خوش آیند و پسندیده تر بود. زیرا در این صورت هر یک از یاران امام علیه السلام مى توانست با چندین نفر از سپاه بى انگیزه دشمن نبرد کند و دشمن را در موضع انفعالى قرار دهد. همین امر باعث طولانى تر شدن مبارزات گردید.

 

یاران امام حسین علیه السلام یکى پس از دیگرى با انگیزه ایمان و اعتقاد، از آن حضرت اجازه رزم گرفته و وارد صحنه مى شدند و سرانجام شرافتمندانه جام شهادت را سر مى کشیدند. تعدادى از یاران امام علیه السلام تا پیش از ظهر عاشورا به همین نحو به شهادت رسیدند. نماز ظهر عاشورا به هنگام ظهر،

 

یکى از یاران امام علیه السلام به نام ابوثمامه صیداوى، آن حضرت را متوجه وقت نماز ظهر کرد. امام حسین علیه السلام که به نماز اهمیت ویژه اى مى داد، دستور داد که جنگ را متوقف کرده و همگى به نماز پردازند.پیشنهاد امام حسین علیه السلام مورد موافقت دشمن قرار نگرفت و آنان هم چنان به نبرد خود ادامه مى دادند.

 

اتفاقات عاشورای سال 61 هجری

 

امام حسین به ناچار، یکطرفه جنگ را متوقف کرد و با یاران اندک خود نماز ظهر را به صورت نماز خوف (نماز ویژه زمان جنگ) به جاى آورد. یاران آن حضرت دو دسته شده، دسته اى به نماز امام علیه السلام اقتدا کرده و دسته اى دفاع مىنمودند. اما دشمنان هیچ گونه ترحمى به امام علیه السلام و نمازگزاران نکرده و با رها کردن تیر، آنان را هدف قرار مى دادند.

 

برخى از مدافعان امام حسین علیه السلام، دشمن را از اطراف نماز گزاران پراکنده کرده و برخى دیگر خود را سپر تیرها قرار داده و مانع رسیدن آنها به وجود امام حسین علیه السلام مى شدند. سعید بن عبدالله حنفى، از جمله آنانى بود که خود را سپر امام علیه السلام قرار داد. وى هر تیرى که به جانب امام حسین علیه السلام مى آمد،

 

خود را سپر آن مى کرد و آن قدر در این راه ایستادگى کرد تا نماز امام علیه السلام به پایان رسید. در آن هنگام به زمین افتاد و به شرف شهادت نایل آمد. علاوه بر زخم شمشیر و نیزه، از بدن این شهید دلاور، تعداد سیزده چوبه تیر یافتند. شهادت سایر یاران پس از نماز، یاران امام حسین علیه السلام روحیه رزمى تازه اى یافته و به سوى دشمن هجوم آوردند.

 

تمام یاران امام علیه السلام، از جمله جوانان برومند بنى هاشم و فرزندان، برادران، برادرزادگان، خواهر زادگان و عموزادگان آن حضرت به جهاد و دفاع پرداخته و به شهادت رسیدند.نبرد دلاور مردانى چون زهیر بن قین، نافع بن هلال، مسلم بن عوسجه، حبیب بن مظاهر،

 

حر بن یزید و بریر بن خضیر از میان یاران امام حسین علیه السلام و شیرمردانى چون على اکبر علیه السلام، عباس بن على علیه السلام، قاسم بن حسن علیه السلام و عبدالله بن مسلم علیه السلام از جوانان بنى هاشم به یاد ماندنى و فراموش نشدنى است.نبرد هر یک از آنان،

 

اتفاقات عاشورای سال 61 هجری

 

لرزه اى در ارکان سپاه کفر به وجود آورد و شهادت آنان تاثیر شکننده اى در وجود مبارک امام حسین علیه السلام پدید آورد.به طورى که آن حضرت هنگامى که تنها شد و یک تنه با دشمن نبرد مى کرد، به یاد یاران شهید خود مى افتاد و گاهى به سوى آنان نظرى مى افکند و آنان را یارى مى طلبید و مى فرمود:

 

اى عباس، اى على اکبر، اى قاسم، اى زهیر، اى حر کجایید؟ مبارزه و شهادت امام حسین علیه السلام امام حسین علیه السلام پس از آن که همه یاران خود را از دست داد، بانوان عصمت پناه را در خیمه اى گرد آورد و آنان را تسلى و دلدارى داد و به صبر و شکیبایى سفارش نمود و با قلبى شکسته از آنان خداحافظى کرد.

 

آن حضرت، فرزندش امام زین العابدین علیه السلام را که در بیمارى سختى به سر مى برد، جانشین خویش قرار داد و با او نیز وداع کرد و آماده نبرد با دشمن گردید. امام حسین علیه السلام به تنهایى، ساعاتى چند با دشمن مبارزه کرد و به هر طرف حمله مى کرد گروهى را به هلاکت مى رسانید.

 

هرگاه براى آن حضرت فرصتى به دست مى آمد، به خیمه ها بر مى گشت و با حضور خود، کودکان و زنان بى پناه را تسلى مى داد و بار دیگر با آنان خداحافظى مى کرد. شاید مقصود آن حضرت از تردد میان خیمه و میدان نبرد، براى آمادگى بیشتر بازماندگانش براى پذیرش شهادت آن حضرت بود.

 

در یکى از خداحافظى ها، فرزند شیرخوار خود را جهت سیراب کردنش به سوى دشمن آورد و از آنها تقاضاى آب براى فرزند شیرخوار خود کرد، ولى سپاه سنگ دل عمر بن سعد به فرزند شش ماهه او رحم نکرد و با هدف تیر قرار دادنش، وى را درآغوش پدر غرقه به خون کرد.امام حسین علیه السلام بدن غرقه به خون على اصغر علیه السلام را به خیمه برگرداند و بار دیگر به مبارزه پرداخت . .

[ad_2]

147619298690709-irannaz-com.jpg

این دعاها را برای اموات خود بخوانید!!

[ad_1]

اگر میخواهید یک دعای خوب برای اموات خود بخوانید به قسمت پایین توجه داشته باشید.در مورد دعا برای اموات بهتر است بدانید خواندن سوره حمد (فاتحه الکتاب) و خواندن ۷ مرتبه «انا انزلناه فی لیله القدر» بر طبق گفته روایات، آثار مطلوب و مفیدی در حال اموات و گشایش در حال آنها دارد.

 

به طور کلی خواندن قرآن کریم برای اموات و به نیت آنها و هر کار خیرى که انجام دهید و ثوابش را به روح میت هدیه بکنید، براى او مفید است؛ چه ذکر و قرآن و نماز مستحبى و طلب مغفرت باشد، و چه صدقه. کسی که برای میت عملى را انجام مى‏دهد، گرچه در نیت باید قصد نیابت نماید،

 

ولى قسمت عمده ثواب آن طبق روایات ـ در نامه عمل او نیز نوشته مى‏شود. البته باعث برى‏ءالذمه شدن میّت نیز شده و او از عذاب و گرفتارى نجات پیدا مى‏کند. مرحوم حاج شیخ عباس قمى در مفاتیح‏الجنان، ص ۳۱۷ حدیث صحیحى را از امام صادق(ع) نقل فرموده که در ضمن آن حدیث این طور آمده «میت شاد و مسرور مى‏شود

 

و گشایش پیدا مى‏کند به دعا و استغفارى که براى او مى‏کنند چنانچه زنده شاد مى‏شود به هدیه که براى او مى‏برند و فرمود که ثواب نماز، روزه، حج، صدقه و سایر اعمال خیر و دعا در قبر میت بر او وارد مى‏شود و ثواب آن براى مرده و کسى که آنها را انجام داده نوشته مى‏شود». خواندن سوره‎هایی از قرآن در حالت احتضار مانند سوره‎های؛

 

این دعاها را برای اموات خود بخوانید!!

 

یس، صافات، احزاب، آیه الکرسی، آیه ۵۴ سوره اعراف، و سه آیه آخر سوره بقره در روایات توصیه شده است قرآن خواندن برای اموات پس از مرگ انسان، بر اطرافیان و دیگر مؤمنان اعمالی واجب است؛ مانند غسل، کفن، نماز و دفن و واجباتی که از میت قضاء شده بود که باید هرچه زودتر انجام پذیرد.

 

اما انجام برخی اعمال برای اموات مستحب می باشد، که از جمله آنها صدقه دادن، دعا کردن و خواندن قرآن است. در خصوص اثبات استحباب قرائت قرآن برای اموات دو نوع دلیل می توان بیان کرد: نوع اول روایاتی که به صورت کلی بیان می کند به یاد اموات و گذشتگان باشید و آنها از کارهای نیک شما بهره می برند؛

 

و روشن است که قرائت قرآن یکی از کارهای نیک و پسندیده است. در این مورد روایاتی وجود دارد که به بعضی اشاره می شود: ۱. از پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) نقل شده است: «مردگانتان را که در قبرها آرمیده اند از یاد نبرید. مردگان شما امید احسان شما را دارند. مردگان شما زندانی هستند و به کارهای نیک شما رغبت دارند.

 

آنها خود، قدرت انجام کاری را ندارند، شما صدقه و دعائی به آنها هدیه کنید.» ۲. حضرت امام صادق(علیه السلام ) می فرمایند: «مرده به خاطر طلب رحمت و آمرزشی که برای او می شود شادمان می گردد، همان گونه که زنده بوسیله هدیه ای که به او می دهند، خوشحال می گردد.»

 

این دعاها را برای اموات خود بخوانید!!

 

دسته دوم روایاتی است که آثار قرائت قرآن برای اموات را بیان می کند؛ مانند این روایت: حضرت امام رضا(علیه السلام) فرمودند: «هر کس قبر مؤمنی را زیارت کند و در کنار آن هفت مرتبه إنّا انزلناه بخواند، خداوند او را با صاحب قبر می آمرزد.» می‎توان گفت:

 

سوره‎های؛ فاتحه، یس، صافات، تبارک، احزاب، آیه الکرسی، هفت مرتبه اناانزلناه … را می توان خواند و ثوابش را به اهل قبور اهداء کرد اهل قبور نیازمند به استغفار و طلب رحمت و اهداء ثواب هستند. در همین زمینه امام جعفر صادق ـ علیه السّلام ـ می‎فرماید:

 

«ثوابی که پس ازمرگ به انسان می‎رسد سه چیز است؛ ۱. صدقه جاریه… ۲. راه و رسم صحیحی که شخص در حال حیات بدان عمل می‎کرد و به گونه‎ای بوده که الگو برای دیگران می‎شد ۳. فرزندی شایسته که برای او طلب مغفرت کند، و موجبات آمرزش پدر را فرهم سازد.»

 

در جای دیگر می‎فرماید: «همان گونه که زندگان با هدایا، شاد می‎شوند اهل قبور و برزخیان نیز با ترحم و استغفار که نسبت به آنان می‎شود؛ شاد می‎گردند.» بنابر این اهداء ثواب و طلب مغفرت برای اهل قبور نافع است و از طریق اهل بیت ـ علیهم السّلام ـ توصیه شده است.

[ad_2]

147619298392604-irannaz-com.jpg

از وفاداری حضرت ابوالفضل (ع) چه میدانید؟

[ad_1]

همان طور که میدانید حضرت ابوالفضل نمونه ای از شجاعت بود.وفاداری حضرت عباس(ع) او را برای همیشه در «تاریخ جوانمردان» ممتاز کرده است. نقل شده است که: وقتی حضرت ابوالفضل(ع) ، سردار رشید دشت کربلا برای بار دوم به شریعه فرات وارد می شود تا برای تشنگان آب ببرد،

 

در میان نهر آب که قرار گرفت«این واقعه عموماً به این شکل نقل شده است » هنگام برداشتن آب، تشنگی زیاد باعث شد که حضرت میل به خوردن آب کند. به همین علت،‌آب را با دست به دهان نزدیک کرد که بیاشامد؛ ولی یکباره به خاطر آورد که بچه های امام حسین(ع) تشنه اند وبا خود گفت:

 

از وفاداری حضرت ابوالفضل (ع) چه میدانید؟

 

این، خلاف جوانمردی است که آنان تشنه باشند و من سیراب ، و آب را از دستان خود به زمین ریخت. اسب ایشان نیز از خوردن آب تا قبل از این اقدام حضرت، خودداری نمود. (۵) ولی آیا این تعریف در مورد جوانمردی و وفاداری آن حضرت صحیح است؟ آیا ممکن است عباس که سقایی را از کودکی تمرین کرده،

 

‌اکنون دچارغفلت شده و دلیل مأموریتش را؛ حتی برای چند لحظه فراموش کند؟ باید دقت کنیم ، به یقین، انگیزه آب نخوردن ابوالفضل(ع) خیلی لطیف تر از آن است که تاکنون شنیده ایم. تاریخ می گوید که: حضرت عباس (ع) وقتی وارد شریعه فرات شد، اسبش هم با همه تشنگی که داشت، ابتدا از خوردن آب خودداری می کرد.

 

از وفاداری حضرت ابوالفضل (ع) چه میدانید؟

 

اسب، با هوش است و این حیوان خوب می فهمید که راکبش آب نمی خورد و فضا، فضای جنگ است؛ کشتار و شهادت را می دید و بر سیاق ذات هوشی اش حوادث راپیش بینی می کرد و می فهمید. بنابراین رغبتی به خوردن آب از خود نشان نمی داد و در واقع، نوعی تعهد و احترام به راکب را از خود بروز می داد!اسب می فهمید که نباید غفلت کند،

 

حضرت باب الحوائج (ع) از سر وفاداری اش ، نه تنها غافلانه و از سر سهو ، بلکه از سر جوانمردی وقتی دید حیوانش ، حرمت گرفته و تشنگی را تحمل کرده، دست به زیر آب برد و آب را دست نزدیک دهان خود نمود تا حیوان فریب این حرکت را بخورد و درآسودگی آب بیاشامد. و این، نکته سنجی حضرت ابوالفضل (ع) است که در تمامی زوایای حوادث، غفلت نکرده و در حساس ترین لحظات جای خالی و ناتمام باقی نگذاشته است.

[ad_2]

147610908849674-irannaz-com.jpg

متن روضه حضرت علی اکبر (ع)

[ad_1]

در این بخش برای شما متنی غمناک از روضه حضرت علی اکبر علیه السلام قرار داده ایم.روضه حضرت علی اکبر(ع) حاج حسین سازور می کشم خویش رابه روی زمین گاه برسینه گاه برزانو ای عصای شکسته بعدازتو کمکم کرده بیشترزانو گفته بودی زمان پیری من آب هم دردلم تکان نخورد

 

همه باباهاآرزودارن بچه هاشون بزرگ شن جوان باشن وقت پیری عصای دستشون باشه،یاآرزونکن خدابهت پسربده یااگه پسردادش بایدهی بسوزی هی بسازی…” هی بسوزی هی بسازی…” به امام زمان راست میگم یه دفعه که تب میکنی بابات صددفعه میمیره وزنده میشه،یه ساعتی دیر میای خونه مادرت میخواد

 

جونش ازبدنش مفارقت کنه،هی میاد دم در،هی برمیگرده پسرم نیومده،اینقدرپدرومادراتونو عذاب ندید،عبدباشیدبرای پدرومادر والله من دارم راست میگم،خدارو شاهدمیگیرم نمیخوام نصیحت کنم مال نصیحت نیستم من،میخوام چیزی گیرت بیاد،آقازاده،شازده پسر درشتی اگه بکنی به نه نه بابات خدانمک

 

متن روضه حضرت علی اکبر (ع)

 

حسین ازت میگیره؛اونوقتی هرچه دست وپابزنی فایده نداره،حالامادراتون زودگریه میکنن برای جوانانشون،اماوای ازوقتی که باباگریه کنه میفهمی تورو به امام حسین میفهمی من چه میگم؟!!گفته بودی زمان پیری من آب هم دردلم تکان نخورد تاتوهستی وتاعمویت هست باد حتی به دختران نخورد

 

بچه هاامشب بلندبلندگریه کنید، بلند بلند گریه کنید،به چندتاعلت اولا مجلس جوان باید پرشورباشه،ولی علت مهمش اینه شماهابلندبلندگریه کنیدآخه کربلااونابلندبلندخندیدن به اربابمون حسین هی میگفت:ولدی” خیلی ابی عبدالله داشت ضجه میزد نامردا اینقدر باخندشون حسین مسخره کردن

 

خواستم روی پای خودخیزم بازهم باسرم زمین خوردم کمرم رابگیر،کمرم را بگیر…مانند چادرمادرم زمین خوردم )همه تقصیرتوست سمت حرم کِل کشیدند بعدخندیدند)۲ حتماً ببینید: همه چیز درباره ماه محرم بعدپنجاه وچندسال اینجا عاقبت قدعمه رادیدند )

 

متن روضه حضرت علی اکبر (ع)

 

زحمت مجتبی و بابایت رفته بربادغصه ام کم کن)۲ پیش این چشم های نامحرم معجر عمه را تو محکم کن ازپسرهاجگردرست شده ازجگرهاپسردرست شده چقدربعضی ازابیات این شعرکه کنایه ای میدونم میفهمی چون تربیت شده روضه امام حسینی

 

چقدرباغبان خمیده تا پیش چشمش ثمردرست شده وقت نقاشی سرزلفت شاهکارهنردرست شده قدکشیدی زیرسایه ی تو بهرعمه سپردرست شده وقت جان دادن جوان انگار دردهادرکمردرست شده باتماشای دست وپازدنت قتله گاهِ پدردرست شده بهریک پیرمردزمین خورده چقَدَر دردسر درست شده

 

بین چقدرقشنگ معناکرده من میخونم بعدا خودت میفهمی معنایش چیه* ازعلی ِحسین بردستش صدوده تا پسردرست شده زود عباس با عبا آمد کاربه دست قمردرست شده عمه مضطر شده ز جا برخیز حرف معجرشده…. خواستم تابغل کنم بدنت ریخت از لایه پنجه ها،تنت آبرویم میان لشکررفت

[ad_2]

14761090823385-irannaz-com.jpg

اعمال ماه محرم را باید چگونه انجام داد؟

[ad_1]

در ماه محرم یک سری اعمال است که باید آن را انجام داد.اعمال شب اول ماه محرم ۱ـ نماز: این شب چند نماز دارد که یکی از آنها به شرح ذیل است: دو رکعت، که در هر رکعت بعد از حمد یازده مرتبه سوره‌ توحید خوانده شود. در فضیلت این نماز چنین آمده است: «خواندن این نماز و روزه داشتن روزش موجب امنیّت است

 

و کسی که این عمل را انجام دهد، گویا تمام سال بر کار نیک مداومت داشته است.» ۲ـ احیای این شب. ۳ـ نیایش و دعا. روز اول محرم اول محرم هر سال اولین روز سال قمری است. از امام محمدباقر(علیه السلام) روایت شده است: «آن کس که این روز را روزه بدارد، خداوند دعایش را اجابت می‌کند،

 

همانگونه که دعای زکریا(علیه السلام) را اجابت کرد.» دو رکعت نماز خوانده شود و پس از آن سه بار دعای زیر قرائت گردد: «اللّهم انت الاله القدیم و هذه سنهٌ جدیدهٌ فاسئلک فیها العصمه من الشیطان و القوَّه علی هذه النّفس الامّاره بالسُّوء»(۹)؛ بارالها! تو خدای قدیم و جاودانی و این سال،

 

اعمال ماه محرم را باید چگونه انجام داد؟

 

سال نو است، از تو می‌خواهم که مرا در این سال از شیطان حفظ کنی و بر نفس اماره (راهنمایی کننده) به بدی پیروز سازی. روز دوم محرم در چنین روزی کاروان امام حسین(علیه السلام) در سال ۶۱ ه‍ .ق وارد سرزمین کربلا شد و با ممانعت لشکر حرّ مجبور به توقّف در آنجا گردید. روز سوم محرم از پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) نقل شده است:

 

«هر کس در این روز روزه بگیرد، خداوند دعایش را اجابت کند.» در آن روز سپاه عمر بن سعد وارد کربلا شد. روز چهارم محرم بی‌نتیجه بودن مذاکره حضرت سیدالشهداء(علیه السلام)، با عمر بن سعد برای وادار کردن لشکر وی به ترک جنگ و دعوت او و لشکرش جهت ملحق شدن به سپاه اسلام.

 

روز هفتم محرم روزه گرفتن مستحب است. روز نهم محرم تاسوعای حسینی، روز محاصره‌ امام حسین(علیه السلام) و اصحابش در سرزمین کربلا توسط سپاه شمر. اعمال شب عاشورا ۱ـ چند نماز برای این شب در روایات آمده است که یکی از آنها چنین است:

 

اعمال ماه محرم را باید چگونه انجام داد؟

 

چهار رکعت نماز که در هر رکعت بعد از سوره‌ حمد، ۵۰ بار سوره‌ توحید خوانده می‌شود. پس از پایان نماز، ۷۰ بار «سبحان الله والحمدالله و لا اله الاّ الله و الله اکبر ولا حول ولا قوه الاّ بالله العلیّ العظیم» خوانده شود. ۲ـ احیای این شب کنار قبر امام حسین(علیه السلام).

 

دعا و نیایش. روز عاشورا ۱ـ عزاداری بر امام حسین(علیه السلام) و شهدای کربلا، در این مورد از امام رضا(علیه السلام) نقل شده است: هر کس کار و کوشش را در این روز، رها کند، خداوند خواسته‌هایش را برآورد و هر کس این روز را با حزن و اندوه سپری کند، خداوند قیامت را روز خوشحالی او قرار دهد.

 

زیارت امام حسین(علیه السلام). ۳ـ روزه گرفتن در این روز کراهت دارد؛ ولی بهتر است بدون قصد روزه، تا بعد از نماز عصر از خوردن و آشامیدن خودداری شود. ۴ـ آب دادن به زائران امام حسین(علیه السلام). ۵ـ خواندن سوره توحید هزار مرتبه. ۶ـ خواندن زیارت عاشورا. ۷ـ گفتن هزار بار ذکر «اللّهم العن قتله الحسین(علیه السلام).»

[ad_2]

147602028884515-irannaz-com.jpg

متن روضه عبدالله بن الحسین (ع)

[ad_1]

در این قسمت برای شما عزیزان متن روضه عبدالله بن الحسین (ع) قرار داده ایم.عبدالله کودک چند ساله امام مجتبی (ع) است. مادر عبدالله دختر «شلیل بن عبدالله بجلّی» بوده است. مداحان مختلفی در مورد حضرت عبدالله بن حسن (ع) روضه هایی خوانده اند

 

که سایت اوبرقبانی در این مقاله روضه حضرت عبدالله بن حسن (ع) از زبان این مداحان را برای شما عزیزان تهیه کرده است که در ادامه می خوانید. همراهمان باشید متن روضه عبدالله بن الحسن علیه السلام – محمدرضا طاهری رها کن عمه دو دستم رو وقت جهاده امشب روضه،

 

روضه ی آقازاده ی امام حسنه،نمی تونی کم بذاری براش،نمی تونی رها کن عمه دو دستم رو وقت جهاده عمه جان عموی من با صورت از رو مرکب فتاده عموی بی لشکر من تنها مانده عزیز زهرا زیر دست و پا مانده توموج خون عمه تن دریا مانده عمه اگر چه من کودک و حساسم عمه

 

من آخرین شاگرد عباسم عمه سر امامم رو خاک صحرا مانده عمو جونم ای عمو جونم،عمو حسین گفت عمه:همه ی این تلاش من فقط برای عموم نیست،یه نگاه به عمه کرد،گفت: مخواه از من که توی این خیمه ها بشینم نمی تونم در اسارت عمه ام رو ببینم غیرتی ها حتماً ببینید:

 

همه چیز درباره ماه محرم طاقت ندارم ببینم در بین غم عمه ی خسته ام رو با مُشتی نامرد ای امان،ای امان بده اجازه بریزه خون من هم عمه جان نقشه دارن برا سرا برا تموم اُسراء عمه عمه برا تموم معجرا عمه عمه زبس که میل عسل کرده ساغر آورده نشانه سرخیه خون برادر آورده به وقت باختن

 

متن روضه عبدالله بن الحسین (ع)

 

جان مُقلِّد عباس فقط نه دست و پای عمو سر آورده شتاب کرده غیورانه سوی قُربانگاه دلی برای سپردن به دلبر آورده دیگه داره کار سخت میشه رسید و دید که افتاده است و می زندش به هرچه همره اش این فوج لشکر آورده میان هلهله ها یه جا از اون جاهایی که هلهله کردن همین جاست،

 

کنار گودال میان هلهله ها با عموی خود می گفت نگاه غربتت آه از دلم برآورده هزار زخمه به هم باز کرده ات بینم شکاف قلب تو اشک برادرت بینمtaheriعمو حسین،امشب اونهایی که عرض ادب می کنن،از دو ناحیه دعای خیر براشون می رسه،یکی باباش امام حسنه،مدینه است،

 

میگه خیر ببینی جوون،برا بچه ی غریب من داری ناله می زنی،اما عموشم حق پدری داشته گردنش،از اول چشمشو باز کرده رو دامن عمو بزرگ شده،ابی عبدالله دعات می کنه، چقدر این بیت روضه داره،اگه آدم خوب توجه کنه،رسید دید بحر بن کعب ملعون شمشیر کشیده،دلاور امام حسنه،

 

یازده سالشه،اما لرزه انداخت به جون دشمن،فرمود:یابن الخبیثه،یابن الزانیه،اتقتل عمی،می خوای عموی من رو بکشی،گفت: چقدر خولی و شمر سنان نمی دانند چه ها به روز شما داغ اکبر آورده یعنی داغ اکبر تو رو می کشت عمو جان،احتیاجی نبود اینها بیان،منتظر باشن،

 

از هم سبقت بگیرند، بمیرم این همه سنگت زدن نامردم چقدر پهلویت از نیزه پر در آورده به چکمه اش که لگد می زند به پهلویت عمو تو را یقین یاد مادر آورده هم باباش امام حسن تو کوچه دید،هم اینجا عبدالله کنار گودال، ای وای… یه روزی توی محشر همه ما می ایستیم،

 

متن روضه عبدالله بن الحسین (ع)

 

وقتی مادرش زهرا می آد،سخت ترین روضه رو فاطمه تو محشر می خونه،میگه خدا،می خوام پسرم همون جوری که سرش رو از تنش جدا کردن بیاد،همون طور وارد محشر بشه، اونجا باید با صیحه ی فاطمه ناله بزنی،حسین………. سپر برای تو بازوی کوچکم دشمن اگر برای پهلوی تو خنجر آورده گفت:

 

داره یه چیزه می گه،پسر بچه است،همچین که شمشیر رو آورد پایین،دید عبدالله دستش رو آورد جلو،دست آویز پوست شد،صدای ناله اش بلند شد،هم مادر و صدا زد هم عمو رو،وا اُماه،اما قشنگ ترش اینه، نگاه دقیقش اینه، عبدالله بن الحسن اینجا مادرش حضرت نجمه خاتون رو صدا نزده،

 

به یقین باید این جور نگاه کنیم،همچین که ضربه به بازو خورد،یاد مادر اُفتاد مدینه، وا اُماه،مادر دست تو رو هم شکستند مادر، برای تیر سه پهلوش من هم آوردم به سینه ی تو گلویی که اصغر آوردم دوتا از تیرهای سه شعبه رو براتون گفته اند،همه می دونید،اینجا هم حرمله نانجیب ایستاده بود،

 

بچه روی سینه ابی عبدالله است،عمق مصیبت اینجاست،چنان تیر سه شعبه زد، بچه رو سینه عمو دوخته شد،اگه عمه دنبالش اومده باشه، شاید اول این منظره رو زینب بالای گودال دیده،یه جای دیگه می خوام دلت رو ببرم،خدا کنه این بچه رو از سینه ی عمو جدا کرده باشن،اون موقعی که با اسب ها اومدن،حسین……

 

اشاکات رو کف دستت بگیر دستاتو بالا ببر،لحظه لحظه ی استجابت دعاست،خدا به خون گلوی عبدالله بن الحسن علیه السلام،خونی که رو صورت وجه خدا پاشیده شد،خدا فرج امام زمان(عج)برسان،به آبروی ابی عبدالله علیه السلام،به آبروی امام حسن علیه السلام،به آبروی مادرشون حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها،خدا فرج امام زما(عج) برسان

[ad_2]